|
Digioma: Wàt en wie zit achter deze naam?
Ik ben Oma Wiesje.
 Helemaal verknocht sinds 37 jaar aan Opa Jos. Mijn allerbeste vriend, klankbord, trouwe metgezel door dik en dun, met geen goud te betalen. Een ietwat dovige, eigenwijze schat van een MENS die steeds het laatste woord heeft, want zijn wil is wet. Geen nood echter, want mijn motto is dat de man het hoofd van het gezin is. De vrouw is evenwel het nekje en zoals ‘t nekje draait, draait het hoofdje mee!!!
Verder: als ik 3 slakken moet vangen, ontsnappen er 2, zo snel en mobiel ben ik. Die ene heb ik echter en dáár doe ik wat mee! Ons soort van humor. Als je er niet tegen kunt, moet je nù sluiten. Veel goeds en succes bij het vinden van meer geluk… Digioma; - Verzot op kinderen en (ver)zorgen.
- Moeder van twee schitterende dochters, 2 totaal verschillende meiden, maar allebei met het hart op de goede plaats. Ik houd zielsveel van “ons” duo en af en toe wil ik ze nog wel eens te veel bemoederen. Gelukkig vertellen ze mij dat dan.
- Schoonmoeder van Maurice en Erik, waar ik ook graag een beetje over ‘meemoeder’.
- Trotse en dankbare Oma van vijf kleinkinderen, waar ik helemaal gek op ben! De mooiste cadeau’s die ik ooit van onze dochters mocht ontvangen.
- Een beetje wakend over en zorgend voor het welzijn van alle kinderen aan mij toevertrouwd op de zwemlessen, tijdens mijn werkzame leven op Zwembad de MOLT in Schaesberg. 17 Jaar genoten van schitterend werk.
- Een stukje moeder en oma van kinderen die tijdens mijn leven aan mij werden toevertrouwd om te verzorgen. Iets wat ik héél graag deed en doe, als jonge maar ook als oudere vrouw en als èchte oma. Maar ook de kinderen en jonge mensen die ervoor kozen om gezellig aan onze keukentafel aan te schuiven om geborgenheid te zoeken, te praten, te denken, te leren, te overleggen en te groeien…Josianne, Carola, Sander, Diana en ook Dennis, Margje, Tijmen, Kylie, Bram, Keira. Ze zijn me allemaal zo dierbaar. Als Digi, Dieg, Digioma, gelukkig; óók met Seth en Quintin en hun ouders Tascha en Erik.
Digioma; - Deze ‘koosnaam’ gegeven door een waardevolle vriend, nadat ik mijn eerste mail verstuurde en daarin vertelde dat ik de digitale snelweg gebruikte en dus een digitale oude doos was. Het werd Digidoos en later Dieg, Digi en tot slot Digioma.
- Verder altijd druk geweest met genieten van Jos, de kinderen en de kleinkinderen en natuurlijk ben ik ook druk met ‘vrijwilligerswerk’ geweest. Géén zin om achter de geraniums te zitten dus. Hersenen die niet werken gaan achteruit. Ik wil de mijne zo goed mogelijk inzetten voor iedereen.
- Héél lang en veel meegedraaid als vrijwilligster, maar ook als voorzitster van Balans Limburg. Balans; de vereniging vàn en vóór ouders van kinderen met Leer-, ontwikkelings- en gedragsstoornissen. Kinderen naar mijn hart, in alles TÈ, dus ook te lief ! Vaak vallen ze tussen wal en schip omdat hun beperking niet herkend of begrepen wordt. Ik heb mijn best voor hen en voor hun ouders gedaan. Een steuntje proberen te zijn, om in de grote doolhof van onbegrip en ( voor)oordelen te ‘overleven’.
- Helpen voor de kerkgemeenschap door het méé organiseren van speciale Liturgievieringen, teksten hiervoor mogen maken en als lectrice in de dienst meewerken.
- Mijn gevoel van solidariteit met alle mensen over de hele wereld die tekort hebben omzetten in daden, door in de Missiewerkgroep actief te zijn geweest.
- Deel hebben mogen nemen aan het project HARTEKLOP, de inloopmiddagen in Schaesberg.
- Mee ‘zitting hebben’ in de praatgroep voor de ouders en familieleden van doodgeboren en jong overleden kinderen.
- Schrijfster, vereeuwigd in plexiglas op het kerkhof te Heerlerbaan, dicht bij de vroedvrouwenschool. Bij het vlinderhuisje, monumentje gemaakt ter ere van alle doodgeboren kindertjes. Gemaakt door de gezusters Drummen, geïnspireerd door een tattoo van een vlinder en het bovengenoemde gedicht “N N” Nomen Nescio. Maar ook medeschrijfster van het boek Klaver 4.
- Elke week een paar dagen genieten, door aan de entree van de speeltuin te zitten waarbij ik de 'fratsen'van klein en groot goed kon gadeslaan. www.eikhoorntje.nl SCHITTEREND!
Digioma;
Een mens met een handicap, die mij beperkt , maar waar ik mij niet voor schaam en mij vooral niet (meer) door lààt beperken. Reuma, de stille pijn, die mij er echter niet van weerhoudt om ook medewerkster te zijn geweest bij de oprichting van een van een club voor scootermobielgebruikers. We hadden meer dan 100 deelnemers bereikt... Digioma NÙ; * MET DE VUT!!!!!! * Zalig levend in het sub-tropische klimaat in ons geliefde dorpje in Frankrijk. Af en toe in Nederland op bezoek. * Genietend van de vakantie(s) met de kinderen en kleinkinderen. * Genieten van het buiten leven, de rust en het sociale leven hier. * Tevreden op een krukje in de groententuin. * Dolblij met de computer en het internt. * Gelukkig voor en mèt onze poezenbeesten, dat ze hier vrij buiten kunnen lopen. Swelgje, een 11-jarige schoonheid van de bovenste plank, die aan mij een boek aan het vertellen is voor de (klein)kinderen. Soms helpt ze wel mee typen hoor, dat moet ik eerlijk toegeven. Dan is er Haaaarie, onze rode 2- jarige 'macho' kater. Een schat van een deugniet die bijdraagt aan het uitsterven van de bidsprinkhanen, wandelende takken en muurhagedissen. Een geboren jager, die zijn eerste muis ving terwijl hij nog aan de langlooplijn zat! Tot slot is er sinds 5 dagen de kleine vlooienbal die op dit moment Frummel-hummel-lummel heet. 't Is een piepklein 2 maanden oud (wild) katertje. Zijn broertje is overleden, maar hij knapt zienderogen op. Ik noemde hem frummeltje of hummeltje, maar is toch echt een klein lummeltje!!! Digioma; * Een gewoon mens onder de mensen, dat een beetje wil bijdragen aan een ‘betere’ (leef)wereld. Idealistisch??? Vol positieve ervaringen!!! In elk geval vol vertrouwen... want ook hier zijn er mensen nodig om ergens een handje bij toe te steken. En nu stap ik nog lekker even op de tandem met mijn opa Jos. Het zonnetje in de rugzak
|
